Φροντιστήριο Σύνθεσης Δημοσίου Δικαίου (18-4-2018)

Στο Φροντιστηριακό μάθημα της Σύνθεσης της 18ης Απριλίου εξετάσθηκε το πρακτικό θέμα των εξετάσεων του Ιουνίου 2015 καθώς και τα εξής ζητήματα:
1) από δικονομικής πλευράς με: ζητήματα δικαιοδοσίας (διάκριση διαφορών δημοσίου – ιδιωτικού δικαίου με βάση την υποκείμενη σχέση), ομοδικίας, υποκειμενικού δεδικασμένου της απόφασης, μηχανισμών συγκεντρώσεων του ελέγχου (πιλοτική δίκη και άρ. 100 παρ. 5Σ)
2) θέματα συνταγματικής αρχής της ισότητας υπό αναλογική και επεκτατική μορφή. Στο πλαίσιο αυτό θα δούμε τη συνημμένη πρόσφατη απόφαση ΣτΕ 2257/2017 [ΣτΕ 2257-2017], όπως και την ΣτΕ 686/2018 Ολομ.για την προνομιακή πρόσβαση των αθλητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, της οποίας προς το παρόν κυκλοφορεί μόνο η περίληψη. Επίσης, σε σχέση με τα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή της επεκτατικής ισότητας θα αναφερθούμε στη νομολογία περί επιδόματος των 176 € και ιδίως τις αποφάσεις ΣτΕ 792/2012, (η παραπεμπτική του ΣΤ΄ Τμήματος) και ΣτΕ 95/2013 [2013-95-ΣτΕ_dikastikoi.upalliloi176euro], (η απόφαση της Ολομέλειας), οι οποίες ουσιαστικά έθεσαν τέρμα στην εκτεταμένη διεκδίκηση του επιδόματος αυτού,με το σκεπτικό περί αλλοίωσης της αρχικής στόχευσης του νόμου (σκ. 7).
3) λοιπά θέματα ουσιαστικού δικαίου: τοκοφορία αξιώσεων κατά του ελληνικού δημοσίου (ΑΕΔ 7/2011), παραγραφή απαίτησης δημοσίου υπαλλήλου από αποδοχές (ΑΕΔ 9/2009), επιβολή τέλους ως προϋπόθεση παραδεκτού ενδίκου βοηθήματος (περιορισμός συνταγματικού δικαιώματος – άρ. 20Σ, ΣτΕ Ολομ. 1858/2015).

Θέμα Ιουνίου 2015

 

Στις 24.6.2015 πενήντα (50) Ειδικοί Φρουροί της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.), που υπηρετούν σε Αστυνομικά Τμήματα του Νομού Θεσσαλονίκης, κατέθεσαν από κοινού (σε ενιαίο δικόγραφο) αγωγή ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ζητώντας να υποχρεωθεί το Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει σε κάθε έναν από αυτούς, νομιμοτόκως από την άσκησή της, το ποσό των 2.650 ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε διαφορά αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1.1.2010 έως και 31.12.2012, η οποία προκύπτει από τη μη καταβολή σε αυτούς του επιδόματος αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας για νυκτερινή εργασία. Το εν λόγω επίδομα προβλέπεται στο άρθρο 31 παρ. 4 του ν. 2768/1999 (Α΄ 273), ενώ ο ειδικότερος τρόπος καταβολής του εξειδικεύθηκε με ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, χορηγείται μόνο στα μόνιμα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., στα οποία δεν περιλαμβάνονται οι Ειδικοί Φρουροί, που υπηρετούν με σχέση δημοσίου δικαίου επί πενταετή, ανανεώσιμη, θητεία. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η μη χορήγηση του επιδόματος συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας.

Το Ελληνικό Δημόσιο με την έκθεση απόψεών του αντιτείνει ότι το ένδικο βοήθημα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο, διότι α) πρόκειται για διαφορά ιδιωτικού δικαίου, και β) οι αξιώσεις των εναγόντων έχουν υποπέσει σε παραγραφή. Σε κάθε περίπτωση, κατά τους ισχυρισμούς του Δημοσίου, οι Ειδικοί Φρουροί της ΕΛ.ΑΣ. αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, χωρίς δυνατότητα εξέλιξης στην ιεραρχία, ασκώντας ειδικότερα και μερικότερα καθήκοντα σε σχέση με τη γενική αστυνομική αρμοδιότητα που έχει ανατεθεί στο αστυνομικό προσωπικό.

Ερωτάται:

  1. Παραδεκτώς και στο αρμόδιο δικαστήριο ασκείται το υπό κρίση ένδικο βοήθημα;
  2. Ευσταθούν οι ισχυρισμοί των Ειδικών Φρουρών και της Διοίκησης; Ποια μορφή ισότητας επικαλούνται και ποια θα εφαρμόσει το Δικαστήριο σε περίπτωση ευδοκίμησης των ισχυρισμών τους;
  3. Από ποιο χρονικό σημείο θα οφείλει τόκους το Ελληνικό Δημόσιο;
  4. Θα ήταν συνταγματικώς επιτρεπτή τυχόν πρόβλεψη του νόμου ότι στις αγωγές, αναγνωριστικές ή καταψηφιστικές, κατά του Δημοσίου ο κάθε ενάγων καταβάλλει ως προϋπόθεση του παραδεκτού «τέλος αλληλεγγύης» ύψους 1.000€, το οποίο προορίζεται για την ενίσχυση ασθενών ομάδων του πληθυσμού;
  5. Υπό ποιους όρους μπορεί να αποφανθεί επί του τεθέντος ζητήματος ουσιαστικού δικαίου το Συμβούλιο της Επικρατείας, χωρίς να απαιτηθεί η άσκηση ενδίκου μέσου; Ποιοι μηχανισμοί συγκέντρωσης του ελέγχου μπορεί να τύχουν εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση ώστε να αποφευχθούν αντικρουόμενες αποφάσεις δικαστηρίων διαφορετικής τοπικής αρμοδιότητας;
  6. Οι Β και Γ είναι επίσης Ειδικοί Φρουροί, οι οποίοι όμως δεν συμμετέχουν στην ως άνω αγωγή. Θα επωφεληθούν από την τυχόν ευνοϊκή έκβαση της αγωγής ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου;

Για να κάνουμε την εμπειρία πλοήγησής σου καλύτερη, χρησιμοποιούμε cookies. περισσότερα

Για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης στη σελίδα μας χρησιμοποιούμε cookies. Αν συνεχίσετε να πλοηγείστε στην ιστοσελίδα μας χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις σας για τα cookies, ή πατήσετε στο κουμπί "Αποδοχή" παρακάτω, σημαίνει πως δίνετε τη συναίνεσή σας για αυτό.

Κλείσιμο